Ardın sıra çözüldüm ben
Lime lime edilmiş hayatlardan geçtim
Nefesleri hiçbir şeyi çağrıştıran adamlara
İçki ısmarlayışım
Hayata olan inancımdan
Her şeye kadirsin gökyüzü
Kelimeler zincir gibi durduğunda boynunda
Düğüm düğüm olduğunda suretinde
Ayrı düştüğün kadının gülüşleri
Çıkıp yürümeli sokaklara
Hem de bitkin düşüp yere kapaklanıncaya kadar
Kimsenin söylemediği ve belki söylemeyeceğine
İnandığın şarkılar söylemeli
Geçerken tanımadığın mahallelerden
Bir anlamı yoksa da anısı kalır
Her şeye kadirsin gökyüzü
Yaşanan hiç olmadığı kadar küstah
Almıyor aklım
Vahşeti, sevgiliyi öper gibi
Nasıl doğal karşılar insan
Devrime inanmasam
İnanmasam insana
Oturup ağlardım deli gibi
Belki ebemkuşağı değil
ama
Her şeye kadirsin gökyüzü
Bileşikgeldigeçtilerde
Aykırı insanlar tanıdım
Sevdim her birini
Hepsi karanfilden hoşlanırdı
Gece içilen kaçak çaydan
Bakışları ki öyle uzak
Geçmişleri ki öyle çelebi
Ah bir de ümitsiz olmasaydılar
Her şeye kadirsin gökyüzü
